De wereld is soms nog gekker dan je hem kunt bedenken.

Rijdend in de auto, scan ik het verkeer vluchtig. Om linksaf te kunnen slaan, ga ik stilstaan op de woonwijkweg om een drietal stoepgangers voorrang te verlenen en de in de verte tegemoetkomende fietser te laten passeren. In de gauwigheid had ik het beeld van een fietsende man met een draagzak op z’n borst opgeslagen. Automatisch ging ik er vanuit dat er een baby in z’n buidel zat.

Toen het drietal z’n voorrang had benut, kwam de fietsende man in m’n buurt en ik wierp nog een blik op hem om m’n beeld te bevestigen. Ik moest proesten van het lachen toen ik het beeld tot me door liet dringen. Haha de wereld is nog gekker dan ik hem kon bedenken. De man droeg inderdaad een buidelzak op z’n borst, eentje met zes gaten. Twee aan iedere zijkant waaruit elk een poot kwam, één gat aan de onderkant waar een staart kwispelde en één gat aan de bovenkant waar een kleine lobbes van een hond met open bek naar de wind hapte. Haha dat had ik niet verwacht. Een mooie verrassing. Bedank je wel.