In gedachten dicht ik mensen allerlei eigenschappen toe. Bij ieder persoon bedenk ik verhaaltjes. Wie ze zouden kunnen zijn. Grappig, slim of wat voor werk ze doen.

Op een feestje waar ik weinig mensen kende, stond ik de gasten te bekijken. Over het algemeen denk ik wat wijzer over ze te kunnen worden door hun kledingkeuze. In welk keurslijf hebben ze zich gestoken? Zit alles op z’n plek of schuilt er nonchalance in aspecten door? Een keurige snit in een broekspijp duidt toch vast en zeker op iemand die het strijkijzer hanteert. Een blouse met een bepaald merkteken lijkt wat te zeggen over wat iemand wil uitstralen.

Het was een feestje met groepjes hier en daar en voordat je het weet sta je zelf in zo’n groepje. ‘Wat doe jij?’ is dan een veelgehoorde openingszin en ja hoor, ik kreeg hem ook voor de voeten. ‘Het liefste zo weinig mogelijk,’ antwoordde ik. Dat vonden ze wel grappig. ‘Ja maar, wat doe je dan?’ Toen begon het serieuzere gesprek en na een tijdje hoorde ik mezelf tegen hem zeggen: ‘Maar dat had ik mij helemaal niet bij jou voorgesteld. Ik dacht dat jij kantoorwerk zou doen en netjes in het gareel liep.’

Nou ja, dat klopte eigenlijk ook wel. Nu rookte hij geen joints meer chillend in het plantsoen met Dire Straits muziek.