Beste lezer, ik wens je het beste toe voor dit nieuwe jaar. Dat je mag krijgen wat je hart begeert.

Een nieuw jaar en ik vond mezelf terug op de rand van de Vismarkt. Het was zaterdagmiddag, het was gestopt met sneeuwen, de lucht was helder en er was markt. De straat was deels afgezet, het verkeer zocht z’n beloop en ik keek ernaar. Ik was stil gaan staan op een hoek en bekeek de boel. Er zat een jongen een handpan te bespelen op de hoek tegenover mij, er waren fietsers, wandelaars en iedereen was onderweg ergens naartoe. Ze waren allemaal in beweging, behalve de handpan jongen en ik. Een handpan is een soort klankschaal die je met je handen als drum/percussie instrument bespeelt.

Z’n klanken veranderden voor mij de toon van de bedrijvigheid op straat, het werd speelser door de jongeman. De gedrevenheid van het verkeer onthaastte, dat sprak mij wel aan. Een jongen kwam met een grote glimlach aangelopen. Toen ik keek waar hij heen liep, stond er een meisje met een even zo grote glimlach hem op te wachten. Ze zoenden en namen elkaar even in de armen.

Het leven, ik vind het zo waardevol om erbij stil te staan en dank alle hoofdrolspelers.