We waren een vriendenweekend weg. Huisje, jacuzzi, hangmat. Het was zaterdagavond, een uur of negen. Sjakie zat in de jacuzzi muziek te luisteren toen ik buiten kwam. Ik ging in de hangmat liggen, beiden hieven we ons glas, proost. Hij zat in z’n bubbel gaf hij aan. Het universum en hij ontspanden synchroon.

De man is een muziekliefhebber. Hij kan naar snoeiharde gitaren luisteren die qua uiterlijk vertoon voor mij soms herrie zijn, maar hij kent alle teksten. Terwijl ik lekker hing, zong hij alle teksten mee. Ik negeerde de muziek, nam een slokje en begon naar hem te luisteren. Wat zong hij eigenlijk? Het bleken stuk voor stuk persoonlijke teksten te zijn. Sjakie liet me de kwetsbaarheid van de zogenaamde ‘herriemakers’ horen en de aantrekkingskracht van deze muziek onthulde zich aan mij. De herrie verdween, opeens begreep ik waarom hij dit luisterde.

Hij ging op in de muziek, vertolkte de teksten naadloos en deelde z’n bubbel met me. Ik synchroniseerde met hem en het universum de ontspanning van de buitenlucht in. Hij maakte een klein dansje in de jacuzzi, maakte grapjes en daar onder de deken van de nacht waardeerde ik onze vriendschap nog meer dan ik voor mogelijk hield.